| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
سپیده دم
قامت ماندن شکست بغض فرو خورده را به آسمان پرتا ب کردم باران بدرقه ات کرد ومن پشت دیوارهای فاصله یاد چشمهای بارانیت را به نظاره نشستم .... لیلی ۲۶/۱۲/۸۴ |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و ششم اسفند 1384ساعت 23:0 توسط لیلا |
|
|
جاده های مه آلود صدایم می زنند رها شده ام درفاصله های تردید هجوم درختان بی برگ تنفس نمناک زمین. رهسپار کدامین دیارم اینچنین خیس وبارانی درنزدیکی کوه ودریا دستهایت کجاست خورشید بسوزان مرا تا کویر همراهیم کن ..... لیلی ۶/۱۲/۸۴ |
|
+ نوشته شده در
جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 21:28 توسط لیلا |
|
|
درست یک ماه گذشت ازآن روز تلخ که تنها عمه مهربانم ،همدم وهمدردم / این دریای عشق ومحبت که بدی را حتی برای دشمنش نمی پسندید ، با یک تصادف ازهوش رفت وما بیصبرانه منتظر بازگشت اوییم / آخرین جمله اش این که نگاه کن به شالیزار..... و آن حادثه و....... به یاد آر مهربان من شالیزاران را به یاد آر چه رازی داشت شالیزار؟ که آخرین نگاهت و افتادن وچشم بستن جای پایت مانده درکوچه های دلم به یادآر مهربان من دستهای پسرت برسه تار غم خشکیده آهنگی ساز نمی کند دیگر دخترت برسجاده می خوابد چشمهای همسرت کاسه خون است ومن لبریزم ازتنهایی ودرد صدای مهربانت نیست یکدم محرمم باشد به یاد آر مهربان من این همه زیبایی کوه ، دریا ، چشمه وماهی جنگل وباران شالیزار و شالیزار! چه شد خرمائی چشمت دگر صبر وقرارم نیست به یاد آر مهربان من به یاد آر..... لیلی |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه هشتم اسفند 1384ساعت 10:19 توسط لیلا |
|
|
روزگاری رود بود هوس دریا داشت دستی ازپشت زمان راه رابراو بست، پای رفتن که شکست پرشدازتاریکی خستگی ماند وسکوت. مرغکی دریائی بذرعشقی پاشید گل نیلوفرآبی پر شد درفضای مرداب . لیلی ۸۴/۱۱/۲۹ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 12:23 توسط لیلا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
کوچه پس کوچه های دل شیارهایی است که غم روی دل حک می کند . بعدازآن این کوچه پس کوچه ها فقط جای خدا ست .....
|
|
RSS
|
